Verslagen
HB Heren 2, 21-05-2009: Pirates III vs. Survivors II
De dag begon uitermate vrolijk. Een aantal incidenten die al voor 12 uur 's middags plaatsvonden zijn een anekdote waard. Bijvoorbeeld het moment dat een bepaald iemand zijn achterwerk, nee dat was niet mijn gezicht nee, van binnenuit de brute bolide van Jeffrey tegen het raam drukte. Tenminste één auto in de Survivors karavaan heeft genoten van een gezonde Hollandse bilpartij.
Niet veel later stonden we op de parkeerplaats van de Amsterdam Pirates. Enthousiast stapte ondergetekende uit de auto van J om zich richting het veld te begeven. Halverwege de parkeerplaats en het honkbalveld keek ik over mijn schouder richting de rest van het immers gearriveerde honkbalteam uit ons aller Diemen. Echter, in plaats van mijn gerespecteerde teamgenoten, trof ik een uiterst geïrriteerde papegaai in mijn blikveld. Het beest kraaide als bezeten door de duivel. Ik schrok me de tering.
De warming up was een feit, de wedstrijd begon. Bart, de tweede in de slagvolgorde, bereikte als eerste Survivor het eerste honk. Een honkslag van Rob en een grounder van Staffan brachten Bart veilig over de thuisplaat. Staffan ging zelf uit op één en Kevin werd uitgevangen door de midvelder. Veld in. De tegenpartij had na twee veldfouten en twee keer vier wijd weinig andere opties dan maar twee runs te scoren. De eerste acht Pirate-slagmensen sloegen slechts één honkslag, maar wij stonden te kloten. Ik kan het niet mooier maken dan het is, jammer genoeg. 2-0.
In de tweede inning bleef Tim dapper en onbewogen in zijn slagperk staan. Dead ball. Tim op één. Helaas voor Jan Boterletter, want de nummers 7, 8 en 9 gingen naar de batterbox om spoedig weder dug-out te keren. Ongetwijfeld met de beste bedoelingen, maar het zat er nog even niet in. Gelukkig werd foutloos verdedigd en konden we het nog eens proberen.
Shermayn was kalm en incasseerde vier wijdballen op een rij, klasse. Bart werd na een goede poging uitgevangen door de catcher na de 2-2 pitch. Shermayn had intussen het tweede honk bereikt met goed honklopen, waardoor het voor Rob makkelijker werd het punt te verzilveren. Dit gebeurde ook. Met een beetje geluk landde de bal buiten het bereik van de rechtsvelder niet ver van de foutlijn. Het tweede punt was een feit. Staffan sloeg een honkslag en bereikte één, Rob stond op drie en Staffan bereikte direct daarna het begeerde tweede honk. Kansen dus. Helaas gingen de volgende twee slagmensen uit zonder een punt te scoren.
In het veld was het wederom bras. Vier wijd kan gebeuren, de perfecte stootslag van de vierde slagman van de Pirates moesten we ook accepteren. Maar daarna leverde een onnodig slechte aangooi van de catcher, en een fout van de rechtsvelder de Pirates wederom twee onverdiende punten op. Tim pakte op de 2-2 pitch vervolgens zijn tweede strike out van de wedstrijd, een steelpoging werd door de catcher en de korte stop in de kiem gesmoord op het tweede honk. Wederom een strike out maakte een einde aan de inning. Een inning waarin we teleurstellend op een achterstand van twee punten kwamen. 4-2.
Nu was het punten scoren, een rally starten. De pitcher van de Pirates had op het eerste gezicht geen al te lastige bal in huis. Jesus maakte een statement door de bal naar het hek in het linksveld te rippen. Maar daarna werd weer niets gepresteerd. De tweede honkman van de tegenpartij maakte achtereenvolgens drie nullen. In het veld herstelden we goed. Slechts één piraat bereikte het honk en kwam niet verder dan één. Ging het nu gebeuren dan?
Rob bereikte met één nul het eerste honk op vier wijd. Staffan sloeg een honkslag waarop Rob het tweede honk bereikte en Staffan zelf gretig op het eerste honk plaatsnam. Niet veel later was het eerste dubbelspel van de Pirates een feit, verdomme. Diezelfde Pirates wisten wederom een punt te pakken. Ditmaal verdient, met twee honkslagen. Na dit gescoorde punt wisten de Survivors het dicht te houden en snel drie nullen te maken om wederom aan de slagplaat te verschijnen. Met twee nullen bereikte Mathijs het eerste honk. De volgende slagman, Yoeri, raakte de bal vervolgens uitstekend. Helaas kon de line-drive zonder al teveel moeite door de korte stop gevangen worden. Een metertje naar links of rechts en het was een zuivere honkslag, maar helaas, net wat pech. De zevende inning is het noemen niet waard. We verdedigde goed, maar sloegen weer niks. In de achtste inning leek het dan te gebeuren. Staffan, die uitstekend stond te slaan, naaide de bal naar de gap tussen het links- en het middenveld. Prachtige line-drive niet hoger dan een meter of twee, maar hard, Staffan hard. Jeffrey, in de ploeg gekomen voor Kevin, bracht met zijn frisse bek meteen Staffan over de thuisplaat met een gedegen honkslag op de 0-1 pitch. Tim ging vervolgens uitstekend diep in de count. Helaas werd hij op de 3-2 pitch verschalkt door de eerste honkman van de tegenpartij, vangbal. Het lukte Uri, in de ploeg gekomen voor Jesus, wel om een honkslag te slaan. Jeff op twee, Uri op één, met slechts één nul. Wederom een kansrijke positie, maar opnieuw ontbrak de overtuiging. Jeff en Uri werden niet beloond voor hun honkslagen en we moesten het veld weer in.
De jongens van de Pirates maakten inmiddels geen sterke indruk meer. De eerste slagman sneuvelde op één. De tweede slagman bereikte nog wel het eerste honk, maar zijn volgelingen niet. Er volgden direct twee nullen. De negende inning was bereikt. We keken tegen een 5-3 achterstand aan, maar de wedstrijd was nog niet voorbij.
Shermayn begon aan slag. Hij raakte de bal goed, recht in de handen van de pitcher. Om moedeloos van te worden. Niks aan te doen, goede poging van Shumie. Bart aan slag. Hij was geduldig en bereikte na vier achtereenvolgende wijdballen het eerste honk. Kansje. Rob aan slag. Al voordat de pitcher de bal had losgelaten vertrok Bart met een prima jump naar het tweede honk. Nadat de pitcher de bal had losgelaten bleek deze uitermate prachtig. Niet veel later lag de bal rechts van het midveld tegen het hek, stond Rob op drie en had Bart de thuisplaat gepasseerd. Staffan aan slag. De jongens van de Pirates trachtten tevergeefs de thuisplaat te verdedigen. Staffan deed wat hij moest doen en bracht met een droge tik de bal doorheen het binnenveld. Rob bracht het gelijkmakende punt thuis en Staffie stond op één. Nu dan?? Misschien! Staffan stal het tweede honk! Nu dan?
En nu wil ik eigenlijk stoppen met schrijven, want inderdaad, het lukte ons weer niet om punten, en daarmee de voorsprong te pakken. We wisten er een verlenging uit te slepen na een 5-3 achterstand, maar ook in de verlenging kregen we geen rally aan de gang. De pirates wel. Na drie honkslagen sloeg Casper een verre bal waarop de thuisploeg het winnende punt maakte. 6-5. Zuur. Heel zuur. Voor ons dan tenminste.
Er werd wat nagepraat, maar het is slechts raden naar een oorzaak voor de matige prestatie van die middag. Laten we komende wedstrijd tegen Ban Topa voornamelijk plezier maken. Plezier maken en met frisse moed proberen het beste van ons spel te tonen.
Conclusies? Tim heeft weer goed gegooid. Hoewel hij bij iedere bal antiperistaltische bewegingen stond te maken, heeft hij dapper gepitched, zonder te zeuren. Daarnaast pakte de verdediging het na de derde inning goed op. Helaas was het kwaad toen al grotendeels geschied. De belangrijkste les is dat we als team beter moeten slaan om een wedstrijd te winnen. Het liefst met een riante voorsprong al vroeg in de wedstrijd.
Sman
HB Heren 2, 9-05-2009:TIW-Survivors 2 - Cromtigers
De verloren wedstrijd tegen Onze Gezellen kende zijn gevolgen. Hoewel OVVO en Almere2 werden verslagen door een swingende slagploeg, moesten we Staffan die middag vertellen dat we bij de Gezellen slechts vier honkslagen hadden geproduceerd. De ambitie was er, om te klimmen op de ranglijst, maar we werden verslagen op een koude winderige dag in Haarlem.
De training afgelopen woensdag was druk bezocht. Er werd veel geslagen. De scherpte was minder. Na de training werd gelachen, wat bier gedronken en Tim was voor de blauwe. Gezellige jongens, die van Survivors 2.
Rond 11 uur begon de warming-up. Om 13:00 de wedstrijd. Tim kreeg drie honkslagen tegen. Het leek wel of het de 10de inning tegen Onze Gezellen was, alsof we weer verder gingen waar we vorige week verloren hadden. Shermayn maakte een nul op twee, Cromtigers scoorde een punt op een harde bal langs één. Kevin was in ieder geval wakker nu. Tim gooide de vijfde slagman uit, Kevin nam de laatste nul voor zijn rekening. We moesten beter.
Aan slag lukte het pas de derde persoon, Kevin, om het eerste honk te bereiken. Na 20 ballen stonden de honken vol. Drie keer 4 wijd. Helaas lukte het niet een honkslag te slaan. Veld in. Wederom met weinig overtuiging. Het lukte niet om nullen te maken. Geen onwil, of onkunde, maar problemen met het korte spel van de tegenstander was de oorzaak. Na een paar keer 4 wijd, tweemaal een squeeze-play en drie honkslagen stonden we 0-5 achter. Wim vertelde dat het scherper moet, wakker worden en een rally starten. Een rally zoals eerder bij OVVO, of tegen Almere. Kennelijk heeft het gewerkt. Uri en Yoeri brachten geduld naar de plaat en stonden beiden na 4 wijd op het eerste en het tweede honk. De tegenstander ging fouten maken. Een doorgeschoten bal leverde ons eerste punt op. Radboud bereikte het eerste honk met een honkslag. Shermayn volgde en sloeg Yoeri binnen. Bart sloeg vervolgens Radboud en Shermayn over de plaat, de rally was een feit, Survivors swingde weer. Kevin, honkslag, en Jeffrey en Mathijs versierde een punt door met de honken bezet kritisch aan de thuisplaat te verschijnen, om vervolgens de bekende é4 wijd carrouselé een slinger te geven. We gingen het veld weer in, het was nu 6-5.
Het ging verdedigend beter. De derde, vierde en vijfde inning weerhield Tim, met behulp van het binnenveld, de Cromtigers van scoren. Zelf wisten wij dankzij Uri nog twee runs te scoren in de vierde inning. Hoe? Na 4 wijd voor Tim en een verre tweehonkslag van Jeffrey naaide Uri de bal tussen het derde honk en de immers veraste derde honkman van de C'Tigers door. Een magere voorsprong van 3 punten werd helaas in de zesde inning achterhaald. De tegenstander leek de wedstrijd te beslissen. Na drie honkslagen, een dure fout op één en een enkele keer 4 wijd stonden wij weer achter, 8-9. Niet echt relaxed. De zevende inning ging goed, maar in de achtste kregen we nog een punt tegen. 8-10. En nu?
Wim wist het ook niet meer. We moesten zuiniger slaan. Gelukkig wisten Tim en Jeffrey wederom de honken te bereiken met respectievelijk een honkslag en 4 wijd. Na een doorgeschoten bal werden het derde en tweede honk bezet met super-Uri in de battersbox. Met het schuim op de lippen, vuur in de ogen en een niet te verzadigen honger naar honkslagen wist Uri zich te onderscheiden van de rest. Wederom was de derde honkman de bok. Het was 10-10. Agressief honklopen bracht Uri op het derde honk, maar we verzuimde het mogelijk winnende punt te verzilveren.
De negende inning speelden we voor de overwinning. Iedereen was scherp, er was bezieling. Tim, die al ruim 100 ballen had gegooid, stond op en liet sterke pitching zien. Twee keer drie slag, de telefoon in de bullpen bleef stil. De derde slagman bereikte wel het eerste en zelfs het tweede honk. Vanaf het linksveld zag ik vervolgens hoe Jeffrey op het eerste honk zijn gadgetarm de lucht in joeg, om op fraaie wijze een line-drive uit de lucht te plukken. Hij voorkwam een voorsprong voor de Tigers, zijn gezichtsuitdrukking bleef uiterst onverschillig, kalm en stoer.
Er was geen ander doel meer dan het winnen van het competitietreffen. Shermayn stond vastberaden aan slag en haalde voor de spanning nog uit naar een hoge, in potentie vierde wijdbal. De catcher miste de pop-up op een haar na. Spannend, dat wel, maar allerminst goed voor de hartspier. Eenmaal met 4 wijd op de honken liet Shermayn zijn kracht zien. 'Accelereren zal ze leren', moet de jongeling gedacht hebben. Hij sloeg bij het tweede honk linksaf en na een fraaie sliding lag onze mooiboy safe op het derde honk. De tegenpartij trachtte de thuisplaat te verdedigen, maar de winnende tik was een feit. Hoewel Rob in de vorige drie slagbeurten geen bal voorbij de heuvel kreeg wist hij op het goede moment toch een honkslag te slaan. De opluchting was groot. 11-10!
De wedstrijd leverde behalve de twee punten nog een aantal inzichten op. Zo mag een compliment gemaakt worden aan de jongens in de tweede helft van de slagvolgorde. Waar de nummer één, twee en drie van de slagvolgorde in drie innings achtereenvolgens terug naar de bank gestuurd werden, sloeg de rest wel goed en op de beslissende momenten. Tevens bereikten deze jongens veel vaker het eerste honk na 4 wijdballen. Het blijkt dat geduld een essentiële factor is. Wij waren duidelijk het productiefs als we de pitcher van de tegenpartij meer dan één slagbal lieten gooien.
Met name aan slag was Uri met 5 RBI's van grote waarde en had hij al één bil in de traditionele Survivors-man-of-the-match-onderbroek. Helaas stond de beer aan slag als een peer in het veld. Hoewel niemand anders de onderbroek echt verdiend heeft, moet wel vermeld worden dat Tim zijn team er wederom doorheen gesleept heeft. Hij produceerde 10 strike-outs in 9 innings.
Woensdag trainen met Ban Topa in het vooruitzicht. Laten we nog even genieten van de overwinning en volgende week een stijgende lijn in de prestaties consolideren. Dat zal ze leren.
R.